Afscheid
23 juni 2013

Ken je dat gevoel van opgesloten zijn?
Het verlangen om los te komen van voorspelbare patronen,
met een weemoedige blik starend naar niet vervulde dromen?

Ik wel.

De deur naar mijn dromen zat op slot.
Tenminste, ik kreeg hem niet open.
Veel geduwd, geschopt, gebeukt en geforceerd.

'Geen bloemen en toespraken' staat er op de uitnodiging.
Een afscheidsavond.
Van collega's onder elkaar, van een gebouw, ja zelfs van een tijdperk.

De glazen schuifdeuren openen zich.
Ik mag doorlopen.
Een ruimte in waar ik 22 jaar van mijn werkbare leven heb doorgebracht.

“Blijf je of…..?” “Ik ga weg, ik neem afscheid.”
Zichtbaar voorzichtig aftastend zoeken ‘gelijkgestemden’ elkaar op.
Zich vastklampend aan herinneringen, mijmeringen.
 

Ken je ...

  Lees meer...
Reacties (2) »
Glimlachen?
30 mei 2013

Ja, glimlachen.

Niet de hele dag met een geforceerde tandapastamerk glimlach.
Worden je wangen zo moe van.
Nee, gewoon een glimlach.
Heel eenvoudig.

Neem een pas op de plaats.
Een rustmoment.
Je beide voeten plat op de grond.
Niets bijzonders.
Even vertragen, heel even maar.

Een adempauze.
Adem?
Ja, adem.
De beweging van op en neer, in en uit, rijzen en dalen.
Een continu cyclus van komen en gaan.
Gelukkig maar.......

kun je dus telkens opnieuw beginnen.
In ieder moment, van moment tot moment.
Dit kostbare moment.

Dat is toch een innerlijke glimlach waard?
 

 

  Lees meer...
Reacties (3) »